Theater arsenaal werkt regelmatig samen met Freek Mariën en Carl von Winckelmann (Een of andere Rus, Freedom Club, Even pingpongen, KAMP,…). Het Kwartier heeft ook een vaste stek in ons gebouw. Wij zijn alvast gefascineerd door deze voorstelling, het verhaal van Carl von Winckelmann.
Gebaseerd op zijn eigen familiegeschiedenis en evenveel verzinsels trekt Carl al vertellend lijnen van 1787 tot nu. Alsof het één leven is. Een vertelling over man zijn en vader worden. Over zoeken naar je verleden. Over het ontrafelen van je eigen stamboom. En die dan tot leven brengen via (ongezegde) verhalen. Over 150 jaar Europese geschiedenis die we nauwelijks kennen, over Indo’s, Jappenkampen en Duitse kolonialen. Over veel goede bedoelingen en blinde vlekken.
‘Ik zat met die eigenaardige achternaam. Vanaf het moment dat ik leerde schrijven, kwamen de vragen. Von Winckelmann is niet Peeters. Ik zie er bovendien Aziatisch uit. Ook dat was weer een ding op de speelplaats. Hoe Indo ben ik? Als je die vragen krijgt, ga je op zoek naar antwoorden. Ik ben én slachtoffer geweest van racisme én mijn voorouders hadden plantages in Nederlands-Indië. In onze samenleving trekken we heldere binaire lijnen, maar: wie ben ik, waar hoor ik? Daar is geen eenduidig antwoord op. Ondertussen heb ik voor mezelf uitgemaakt dat ik daar geen zwart-wit antwoord op wil hebben.’
uit 'Hoe gaat het met Carl von Winckelmann'
- Katrien Elen, De Standaard Magazine
'Dankzij die secuur gecomponeerde taal voelt deze uiterst persoonlijke tekst toch aan als een universeel, urgent verhaal.'
Het Kwartier is een ‘ensemblage’: geen vast gezelschap maar een assemblage van mensen met wie ze een langdurige band opbouwen. Een sterke inhoudelijke basis, onderzoek, tekst en dramaturgie staan centraal. Dat willen ze tonen in jeugd- en volwassenenvoorstellingen en in tekstprojecten van allerlei aard. Ze willen verrassende en relevante voorstellingen maken waarin de inhoud zich uit in tekst én vorm.
Het Kwartier is gehuisvest in theater arsenaal en is een belangrijke medespeler in onze artistieke werking.
duur 1 uur en 25 minuten taal Nederlands taaliconen ****
theater arsenaal
in de pers
“In een bloedmooie en goudeerlijke tekst schrijft hij met de grootste zorg over zijn zoektocht. Hij vindt de juiste woorden om de essentie van een koloniale erfenis en bi-cultureel zijn – met name Vlaams-Indisch – te benoemen. Zijn taal sprankelt voortdurend en is niet gestript van humor. Dankzij die secuur gecomponeerde taal voelt deze uiterst persoonlijke tekst toch aan als een universeel, urgent verhaal dat verdient om veel gelezen en gespeeld te worden.”
“Ik gebruik vele ware elementen uit mijn biografie, maar dit is niet letterlijk mijn eigen verhaal. Het is eerder een uitvergroot ‘wat als’-scenario. Wat als ik mezelf een heldere identiteit zou willen aanmeten en daar diep in zou gaan graven?”
“Je stelt je de vraag: Leg ik de nadruk op dat koloniale verleden van mijn familie? Of focus ik juist op hoe we na de oorlog in Nederland en België slachtoffer werden van racisme? Dat is een moeilijke spreidstand.”
“In onze samenleving trekken we heldere binaire lijnen, maar: wie ben ik, waar hoor ik? Daar is geen eenduidig antwoord op. Ondertussen heb ik voor mezelf uitgemaakt dat ik daar geen zwart-wit antwoord op wil hebben.”